Room 303

Dziś przyszedł do nas mój BezpośredniPrzełożony™ w sprawie kontroli przebiegu prac nad systemem sprzedaży. Pierwszy etap miał się zakończyć w tym tygodniu, dlatego przyszedł rozliczyć nas z terminów. Zbiegło się to akurat z doroczną wizytą SynaPrezesa™ w naszych coraz skromniejszych progach, jako że sprzętu nam jakoś z czasem ubywa. Okazało się też, że przechwałki dotyczące wcześniejszego ukończenia prac przez sami wiecie kogo były równie przedwczesne.

BezpośredniPrzełożony™ zapoznawszy się ze stanem faktycznym, rzekł do nas w te słowy:

- No dobra chłopaki, to określcie mi jakiś konkretny termin.
- Hmm, to będzie c i ę ż k o określić…

Po tych słowy wskazałem byłem nieśmiało palcem w kierunku SynaPrezesa™.

- Tak, zdaję sobie sprawę z tego, że ta zakała tu siedzi. Ale musicie mi dać jakiś termin, bo coś muszę SamemuPrezesowi™ powiedzieć.

Na to SynPrezesa™ z entuzjazmem rzecze:

- Ja mogę się od poniedziałku zająć wdrożeniem.
- Ale chyba trzeba mieć najpierw co wdrażać…
- Eee… yyy… no tak. Marudzisz.

Czas jakiś później przyszedł, obejrzał półkę ze sprzętem, wziął jakąś płytę z Pentium 2 pod pachę i zaczął chodzić po biurze.

- Co ty robisz?
- No mówiłem ci, że stawiam ruter z firewallem w piwnicy.
- No i?
- No i będę potrzebował jakiś komputer do tego chyba, nie?

Na szczęście nie zabrał nam zasilacza, pamięci i obudowy. Pomyślicie, że to z dobroci serca i ulitowania nad firmą? Otóż on ich po prostu nie znalazł.

Nie tak znowu dawno temu wróciłem z delegacji do Warszawy. Towarzyszyłem oczywiście nikomu innemu jak samemu SynowiPrezesa™. On zaś pojechał do stolicy w celu znalezienia sobie pracy. Składał więc CV do wszystkich większych firm zajmujących się hostingiem i usługami sieciowymi. Jakież było jego zdziwienie, kiedy to jedna z firm zaprosiła go jeszcze tego samego dnia na rozmowę kwalifikacyjną połączoną z egzaminem wstepnym. Do egzaminu pozostały 3 godziny, więc SynPrezesa™ z właściwą sobie beztroską podszedł do mnie i przemówił w te słowy: “Ej, muszę umieć iptables, nauczysz mnie”.

Dwie godziny później, mądrzejszy o podstawową wiedzę na temat przekierowywania portów, filtrowania połączeń, stawiania NATu i maskarady, zaczął się zbierać na egzamin, w czym mu, niestety, towarzyszyć nie mogłem.

Godzina 19:00, ponownie spotykam SynaPrezesa™.

- I jak egzamin?
- Śmieszny był. Pisaliśmy na kartkach bez komputerów.
- A jakie pytania?
- No, na przykład “co robi taka regułka iptables” i tam jakieś bzdury…
- I co napisałeś?
- “man iptables”

[...]

- A w ogóle to jak ty chcesz pracować w Warszawie?
- Noo, dostanę jakieś 2000 na rękę na start i się jakoś utrzymam…

Morał: na naukę nigdy nie jest zbyt późno. Zawsze jest czas żeby się czegoś nauczyć. Poza tym często ucząc się jednej rzeczy można przy okazji nauczyć się też innej. Np. mana. Oczywiście każdy wie też, że w stolicy jest tak dużo wolnych etatów, że przyjmuje się ludzi bez doświadczenia, bez umiejętności i daje im 2000 PLN na start. Z dobroci serca, naturalnie, żeby im się było łatwiej zaaklimatyzować w nowym mieście.

Dzisiaj rano okazało się, że do firmy nie dochodzą maile na adresy z jednej z naszych domen. Sprawdziłem w RIPE i niespodzianka, domena wskazuje na stary adres serwera DNS, którego już dawno nie ma. To samo tyczy się secondary. Przy okazji dodam, że firma ma tylko około 11 zarejestrowanych domen.

Puściłem więc zlecenie do naszego pośrednika, u którego domena została wykupiona. W odpowiedzi dowiedziałem się, że ktoś inny składa sprzeczne dyspozycje. Oczywiście, SynPrezesa™. Razem z BezpośrednimPrzełożonym™ wysłaliśmy prośbę o listę aktywnych domen, za które płacimy. Miało być 11, okazało się, że jest około 30. SynPrezesa™ umiejętnie poupychał je na fakturze do różnych pozycji, tym samym ukrywając je przed czujnym okiem zarządu.

Po chwili jednak odezwał się do mnie znajomy z informacją, że moja domena nie działa. Okazało się, że SynPrezesa™ z zawiści za pokrzyżowanie mu planów skasował moją prywatną domenę, której dyspozytorem była również firma. Obecnie toczę walkę o jej ponowne uruchomienie i wpisanie mnie jako jedynego dyspozytora.

Morał: morał jest bardzo prosty, nawet jeśli coś nie działa, to nie dotykaj, bo interes firmy nigdy nie idzie w parze z twoim prywatnym. Ja naprawiając domenę firmową straciłem swoją prywatną. Opłaconą do grudnia.

Jakieś dwa tygodnie temu SynPrezesa™ postanowił zatrudnić się w konkurencyjnej firmie. W tym celu został zmuszony do popełnienia CV i listu motywacyjnego. Czynił to pierwszy raz w życiu, więc poprosił nas o pomoc:

- Tak może być? “Piszę do Was w sprawie oferty pracy.”
- A może na początku jakieś “Szanowni Państwo”?
- A tak trzeba? Nigdy tak nie pisałem.
- No… wypada.
- No dobra, “Szanowni Państwo, piszę do Państwa w sprawie oferty pracy.”
- Ale w sprawie jakiej oferty? Powołaj się na jakieś ogłoszenie w gazecie albo na liście dyskusyjnej.
- Nie no, to przez telefon.
- To napisz, że piszesz w sprawie oferty, którą złożono ci telefonicznie.
- Ale to nie od nich, tylko gadałem ze znajomym, który tam zna jakiegoś dyrektora i powiedział, żebym napisał do nich.
- To w sprawie jakiej oferty ty piszesz?!
- Hmm… “Szanowni Państwo, jestem studentem aktywnie poszukująm pracy”?
- No już lepiej.

[...]

- “Pracowałen wcześniej na stanowiskach takich jak [tu lista dyrektorów, specjalistów, itp.], gdzie do moich obowiązków należało między innymi…”. Co należało do moich obowiązków?

Biedny człowiek, przez 4 lata nie wiedział, co robi. I jak tu teraz napisać ładne CV? ;)