Room 303

Nie tak znowu dawno temu wró­ci­łem z dele­ga­cji do War­szawy. Towa­rzy­szy­łem oczy­wi­ście nikomu innemu jak samemu Syno­wi­Pre­zesa™. On zaś poje­chał do sto­licy w celu zna­le­zie­nia sobie pracy. Skła­dał więc CV do wszyst­kich więk­szych firm zaj­mu­ją­cych się hostin­giem i usłu­gami sie­cio­wymi. Jakież było jego zdzi­wie­nie, kiedy to jedna z firm zapro­siła go jesz­cze tego samego dnia na roz­mowę kwa­li­fi­ka­cyjną połą­czoną z egza­mi­nem wstep­nym. Do egza­minu pozo­stały 3 godziny, więc Syn­Pre­zesa™ z wła­ściwą sobie bez­tro­ską pod­szedł do mnie i prze­mó­wił w te słowy: „Ej, muszę umieć ipta­bles, nauczysz mnie”.

Dwie godziny póź­niej, mądrzej­szy o pod­sta­wową wie­dzę na temat prze­kie­ro­wy­wa­nia por­tów, fil­tro­wa­nia połą­czeń, sta­wia­nia NATu i maska­rady, zaczął się zbie­rać na egza­min, w czym mu, nie­stety, towa­rzy­szyć nie mogłem.

Godzina 19:00, ponow­nie spo­ty­kam SynaPrezesa™.

- I jak egza­min?
– Śmieszny był. Pisa­li­śmy na kart­kach bez kom­pu­te­rów.
– A jakie pyta­nia?
– No, na przy­kład „co robi taka regułka ipta­bles” i tam jakieś bzdury…
– I co napi­sa­łeś?
– „man iptables”

[…]

- A w ogóle to jak ty chcesz pra­co­wać w War­sza­wie?
– Noo, dostanę jakieś 2000 na rękę na start i się jakoś utrzymam…

Morał: na naukę nigdy nie jest zbyt późno. Zawsze jest czas żeby się cze­goś nauczyć. Poza tym czę­sto ucząc się jed­nej rze­czy można przy oka­zji nauczyć się też innej. Np. mana. Oczy­wi­ście każdy wie też, że w sto­licy jest tak dużo wol­nych eta­tów, że przyj­muje się ludzi bez doświad­cze­nia, bez umie­jęt­no­ści i daje im 2000 PLN na start. Z dobroci serca, natu­ral­nie, żeby im się było łatwiej zaakli­ma­ty­zo­wać w nowym mieście.