Room 303

Nie ukrywam, że notka została zainspirowana ostatnim postem na The Daily WTF. Podobną sytuacje mieliśmy całkiem niedawno w pracy.

Jako project lead systemu CMS wego, mam dość napięty harmonogram i całość mocy przerobowych firmy jest przeze mnie zaangażowana w rozwój tegoż systemu właśnie. W związku z tym, kiedy pojawił się klient, który wymagał indywidualnego rozwiązania, zadecydowano, że zlecenie zostanie outsource’owane, a realizacja przebiegnie poza firmą.

Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że po kilku dniach dowiedzieliśmy się, że aplikacja zostanie zbudowana w oparciu o eZ publish — system bardziej enterprise’owy niż statek kosmiczny bohaterów Star Treka. Wcześniejsze doświadczenia z refaktoryzacją aplikacji budowanych na eZ bynajmniej nie przepełniały mnie optymizmem, ale byłem mimo wszystko dobrej myśli — co prawda, już raz zdarzyło mi się przepisywać aplikację oryginalnie opartą na rzeczonym środowisku na wersję standalone, bo wydajność okazała się kwestią krytyczną, ale z całą pewnością w ciągu ostatniego roku eZ się rozwinął. Niczym Bogusław Wołoszański, powinienem teraz powiedzieć tego dnia nie mogli jeszcze przypuszczać, że już za dziesięć dni, w biurze obok, odbędzie się spotkanie, które odwróci bieg historii.

W dziesięć dni później pojawił się bowiem wdrożeniowiec, specjalista od pewnego systemu, którego domena macierzysta mówi wszystko (easy? no!). Rzeczona aplikacja została zbudowana w czasie, który nazwano rekordowym (choć jej oparcie na frameworku typu Cake z pewnością zaowocowałoby skróceniem tego czasu, jak i oszczędzeniem nam kolejnych kłopotów, ale o tym za chwilę). Przyszedł czas na prezentację. Przygotowania chyżo ruszyły, a specjalista — niczym rączy rumak — wyrwał z kopyta i zatrzymał się na najbliższym słupie. Okazało się bowiem, że nasza wersja PHP jest zbyt nowa. eZ nie działa z PHP5 i tyle, żadna siła boska ni świecka do kooperacji go nie zmusi. Co prawda, wymaga MySQL5, ale parsera oczekuje prehistorycznego.

W 24 roboczogodziny później (Qwiat, jako admin, się specjalnie nie nudzi i bez takich kwiatków), system został uruchomiony. I dnia trzeciego zobaczył Pan, że aplikacja klika i było to dobre. Chciałoby się powiedzieć, że wszystko śmiga, ale byłoby to wyjątkowo niecelne sformułowanie. Strony serwisu potrzebują około sekundy na wyświetlenie. Pod jednym warunkiem — że znajdują się w cache. Jeśli się jednak przedawnią, na radość podziwiania kilkudziesięciu linijek HTML przyjdzie nam czekać dokładnie 35 sekund. Na serwerze, gdzie znajduje się kilkaset serwisów, w tym znacznie bardziej skomplikowane rozwiązania, które — bez użycia cache dla danych z bazy — radzą sobie w dobrze poniżej pół sekundy.

Cóż na to można zaradzić? Wdrożeniowiec zalecił instalację eAcceleratora i rekompilację MySQL z parametrami podanymi na stronie eZ publish. Pewnie, a potem zakup dedykowanego serwera. eAccelerator przyspieszył proces generowania strony o całe 3 sekundy, druga sugestia trafiła wprost do /dev/null. Ale czegóż można się spodziewać po aplikacjach z enterprise w sloganie marketingowym?

Zapomniałem wspomnieć, że w sytuacji, gdzie wszystkie vhosty mają ustawiony limit pamięci na nie więcej niż 12 8 MB, nasz system na eZ z rozkoszą poprosił o 50 MB żeby się w ogóle uruchomić. Boję się sprawdzać, jak wygląda diagram przepływu sterowania w kodzie, ale na usta ciśnie się cytat z komentarzy do wspomnianego posta na The Daily WTF:

It forgets the steps where it prints an image of the transactions and then scans them on a desktop to get the wood border.

Technorati Tags: ez cms software web enterprise

Najładniejsze szablony nie sprzedadzą się same, kiedy klient oczekuje, że serwis będzie robił coś więcej niż prezentacja statycznej treści. Tutaj potrzebne są języki server-side, a ja akurat specjalizuję się w PHP (co nie przeszkadza mi swobodnie poruszać się w Perlu, Pythonie i w miarę sprawnie radzić sobie z kodem Ruby — nie uważam PHP za najlepszy język i o jego wadach już kiedyś pisałem).

Konfiguracja środowiska

Na potrzeby rozwoju aplikacji mamy uruchomione własne mini-środowisko, klasyczny LAMP, z PHP5 na pokładzie. Większość konfiguracji to wierna kopia ustawień maszyn produkcyjnych, na których aplikacje są wdrażane, jest jednak kilka kwestii technicznych, o których warto wspomnieć.

error_reporting

zawsze ustawiony na najwyższy poziom, z E_STRICT włącznie, PHP wybacza za dużo, żeby pozwolić sobie na zignorowanie choćby jednego notice

register_globals

bezwzględnie wyłączony, poleganie na tym mechanizmie to proszenie się o kłopoty (wystarczy powiedzieć, że spory odsetek ataków na serwisy wynika właśnie ze stosowania automatycznie rejestrowanych zmiennych), a zastosowanie w ten sposób uzyskanych zmiennych w środowisku obiektowym — nikłe

magic_quotes_gpc

cóż — chciałoby się napisać, że to zło, ale jeszcze przez jakiś czas aplikacja, przy której pracujemy, będzie wymagać tego ustawienia — brak wsparcia dla preparowanych zapytań w pierwszych wersjach sprawił, że teraz jeszcze trudniej byłoby je zaimplementować — w najbliższym czasie do projektu dołączy kod, który usuwa automatyczne cytowanie, jeśli jest aktywne, a następnie cytuje ponownie zawartość tablic $_GET, $_POST, $_REQUEST i $_COOKIE

Biblioteki

PEAR

niewątpliwie, najobszerniejsza biblioteka rozszerzeń językowych dla PHP, paczki Mail i Mail_Mime stanowią podstawową część większości z naszych aplikacji

CakePHP

szkielet do szybkiego prototypowania i wdrażania aplikacji o średnim i małym poziomie skomplikowania — pozwala minimalnym nakładem kodu uzyskać maksimum funkcjonalności, a przy tym posiada wygodne narzędzia do testowania aplikacji

Smarty

jeden z najwygodniejszych i najłatwiej rozszerzalnych silników szablonowych dla PHP, zbudowany na bazie wtyczek i pozwalający na wykonywanie praktycznie dowolnych operacji na przekazanych przez silnik danych — jednocześnie chroni wnętrze aplikacji przed złośliwymi zmianami w szablonach i optymalizuje czas wykonania kodu przez utrzymywanie cache szablonów w postaci skompilowanej do kodu PHP

class.jabber.php

od dłuższego czasu nierozwijany, ale wciąż jeden z najbardziej wszechstronnych interfejs do sieci Jabber, używany przeze mnie do wysyłania automatycznych powiadomień z poziomu serwisów

Magpie RSS

bardzo wygodna klasa do parsowania wszelakiej maści kanałów informacyjnych, wbrew nazwie, świetnie sobie radzi z dokumentami Atom

Bezpieczeństwo kodu

ionCube PHP Encoder

jeden z wiodących na rynku pakietów do nieodwracalnego szyfrowania kodu, tańszy od konkurencyjnego rozwiązania Zend Guard i oferujący praktycznie identyczną funkcjonalność, a przy tym powszechnie dostępny na polskich serwerach

eAccelerator

darmowy, ale znacznie uboższy w funkcje kuzyn komercyjnych narzędzi do zabezpieczania kodu, wywodzący się z bazy kodowej popularnego przodka — Turck mmCache, jedyne dostępne narzędzie w przypadku serwerów home.pl

A czego wy używacie w codziennej pracy? O edytorach postaram się podyskutować następnym razem, więc póki co, zostańmy przy języku.

Technorati Tags: php, encoder, accelerator, template, smarty, jabber, pear, cakephp, rss, tools