Można np. spróbować wtórnie wykorzystać gotowe moduły, albo spróbować zaimplementować jakąś sytuację z wzorca projektowego.

Niestety programowanie związków jest na tyle starym wynalazkiem, iż nie przewiduje łapania wyjątków - po pierwszym program wiesza się i wychodzi, potencjalnie wcześniej wylewając piwo na Twoją głowę. Zatem trzeba być raczej uważnym i jak przy programowaniu przerwań asma zastanowić się 3 razy, zanim się coś wprowadzi.

Należało by też wcześniej zadać sobie kilka autokrytycznych pytań, które pozwolą zawęzić grono poszukiwań. Pomaga tutaj przeanalizowanie domyślnego toolkitu, jakiego używamy - czy to są zbyt duże okienka supszczone do połowy ekranu, czy pojedyncze czarne czarne okienko terminala z płonącą czachą w tle, czy może kolorowe KDE w paski??

No i na koniec dobra rada z “Mitycznego osobomiesiąca” — nigdy nie należy się nastawiać, że pierwszy prototyp zadziała — lepiej założyć od razu pierwszą nieudaną próbę, żeby na bazie doświadczeń poprawnie zbudować właściwy system.

Aha — zasada drugiego systemu też wchodzi w grę.

@Anna: Nie “poklikamyyyy?”, a “poklikash?” :D.