Vagla zwraca uwagę na nie­ści­sło­ści w prze­pi­sach regu­lu­ją­cych kwe­stię skła­da­nia wnio­sków do urzę­dów drogą elek­tro­niczną. Ja się za to zasta­na­wiam, kto i ile wziął pie­nię­dzy za te wszyst­kie wyna­lazki. Nie można było prościej?

Wymagana infrastruktura

  1. Jeden miej­ski (bądź cen­tralny) urząd ewi­den­cji ludności;
  2. Jeden ser­wer klu­czy PGP admi­ni­stro­wany przez tenże urząd;
  3. Jedna para klu­czy (klucz publiczny i pry­watny) PGP wyge­ne­ro­wana przez tenże urząd i fakt udo­stęp­nie­nia klu­cza publicz­nego na ser­we­rze urzędu, zaś jego iden­ty­fi­ka­tora odci­sku na stro­nie tegoż urzędu;
  4. Jedna baza danych, która pozwala do każ­dego klu­cza publicz­nego przy­pi­sać jeden iden­ty­fi­ka­tor PESEL;
  5. Jedna pani w okienku

Rejestracja wzoru podpisu

  1. Oby­wa­tel gene­ruje parę klu­czy PGP o okre­sie waż­no­ści nie dłuż­szym niż prze­wi­dziany usta­wowo (powiedzmy, że będzie to kwartał);
  2. Oby­wa­tel gene­ruje zle­ce­nie unie­waż­nie­nia swo­jego klu­cza publicznego;
  3. Oby­wa­tel dru­kuje zle­ce­nie unie­waż­nie­nia w for­mie przy­swa­jal­nej przez kom­pu­ter, na przy­kład w postaci kodu kre­sko­wego, co pozwoli sko­rzy­stać z niego w okienku (po oka­za­niu dowodu oso­bi­stego) w przy­padku utra­ce­nia wyłącz­nej kon­troli nad klu­czem prywatnym;
  4. Oby­wa­tel umiesz­cza swój klucz publiczny na ser­we­rze klu­czy dostar­czo­nym przez urząd;
  5. Oby­wa­tel dru­kuje iden­ty­fi­ka­tor odci­sku swo­jego klu­cza publicz­nego w for­mie przy­swa­jal­nej przez kom­pu­ter (kod kre­skowy) na wnio­sku o poświad­cze­nie odci­sku klucza;
  6. Oby­wa­tel z wydru­ko­wa­nym powy­żej wnio­skiem udaje się do urzędu, gdzie składa wnio­sek legi­ty­mu­jąc się dowo­dem osobistym;
  7. Pani w okienku przy­kłada for­mu­larz do czyt­nika, jej kom­pu­ter pobiera infor­ma­cje o klu­czu z ser­wera urzędu i pozwala na potwier­dze­nie imie­nia i nazwi­ska z for­mu­la­rzem i oka­za­nym doku­men­tem tożsamości;
  8. Ser­wer pod­pi­suje wska­zany klucz publiczny oby­wa­tela z poświad­cze­niem peł­nego zaufa­nia dla umiesz­czo­nych tam danych za pomocą klu­cza pry­wat­nego urzędu, po czym publi­kuje go ponow­nie na ser­we­rze urzędu;
  9. Ser­wer umiesz­cza w swo­jej bazie danych infor­ma­cję o sko­ja­rze­niu danego klu­cza z nume­rem PESEL nada­nym obywatelowi;

Złożenie podpisu pod dokumentem

  1. Oby­wa­tel pobiera bądź two­rzy doku­ment, który ma następ­nie zostać podpisany;
  2. Oby­wa­tel pod­pi­suje doku­ment za pomocą klu­cza pry­wat­nego odpo­wia­da­ją­cego klu­czowi umiesz­czo­nemu i pod­pi­sa­nemu wcze­śniej na ser­we­rze urzędu;
  3. Oby­wa­tel doku­ment wraz z pod­pi­sem prze­syła do urzędu;
  4. Urząd prze­syła oby­wa­te­lowi poświad­cze­nie w postaci zło­żo­nego wcze­śniej pod­pisu pod­pi­sa­nego ponow­nie klu­czem pry­wat­nym urzędu;

Unieważnienie wzoru podpisu

Zawsze może zda­rzyć się tak, że oby­wa­tel utraci swój klucz pry­watny lub klucz ten wpad­nie w ręce osób trze­cich. Wer­sja pierwsza:

  1. Oby­wa­tel gene­ruje zle­ce­nie unie­waż­nie­nia klu­cza publicz­nego za pomocą swo­jej kopii klu­cza prywatnego;
  2. Oby­wa­tel impor­tuje unie­waż­nie­nie do swo­jego lokal­nego pęku klu­czy, tym samym unie­waż­nia­jąc lokalną kopię swo­jego klu­cza publicznego;
  3. Oby­wa­tel publi­kuje ponow­nie swój klucz publiczny na ser­we­rze urzędu, tym samym unie­waż­nia­jąc swój wzór podpisu;
  4. Ponowne zło­że­nie pod­pisu wymaga ponow­nego przej­ścia przez pro­ce­durę reje­stra­cji wzoru podpisu;

Wer­sja druga:

  1. Ponie­waż oby­wa­tel utra­cił swoją kopię klu­cza pry­wat­nego (na przy­kład w wyniku kra­dzieży), udaje się do urzędu z wydru­ko­wa­nym wcze­śniej unie­waż­nie­niem klucza;
  2. Pani w okienku prze­ciąga unie­waż­nie­nie przez czytnik;
  3. Ser­wer impor­tuje unie­waż­nie­nie, a następ­nie ponow­nie publi­kuje unie­waż­niony już klucz na ser­we­rze kluczy;
  4. Pani mówi dzię­kuję, następny;
  5. Ponowne zło­że­nie pod­pisu wymaga ponow­nego przej­ścia przez pro­ce­durę reje­stra­cji wzoru podpisu;

Wer­sja trzecia:

  1. Ponie­waż oby­wa­tel utra­cił swoją kopię klu­cza pry­wat­nego i zgu­bił wydru­ko­wane wcze­śniej zle­ce­nie unie­waż­nie­nia, wypeł­nia for­mu­larz unie­waż­nie­nia na papie­rze, poda­jąc powód i swoje dane oso­bowe i udaje się z nim do urzędu;
  2. Pani w okienku spraw­dza zgod­ność danych na wnio­sku, doku­men­cie toż­sa­mo­ści i w bazie danych;
  3. Ser­wer unie­waż­nia swój wcze­śniej­szy pod­pis zaufa­nia pod klu­czami publicz­nymi sko­ja­rzo­nymi z nume­rem PESEL oby­wa­tela, a następ­nie publi­kuje je ponow­nie, tym samym wyłą­cza­jąc je z użytku jako pod­pis akcep­to­wany przez urzędy;
  4. Ponowne zło­że­nie pod­pisu wymaga ponow­nego przej­ścia przez pro­ce­durę reje­stra­cji wzoru podpisu;

Wer­sja czwarta:

  1. Wygasa data waż­no­ści klu­cza obywatela;
  2. Ponowne zło­że­nie pod­pisu wymaga ponow­nego przej­ścia przez pro­ce­durę reje­stra­cji wzoru podpisu;

Zmiana klucza prywatnego urzędu

Para klu­czy urzędu ze wzglę­dów bez­pie­czeń­stwa rów­nież powinna mieć ogra­ni­czony czas waż­no­ści. Może się rów­nież zda­rzyć, że klucz pry­watny urzędu dosta­nie się w nie­po­wo­łane ręce:

  1. Urząd gene­ruje nową parę klu­czy GPG;
  2. Nowy klucz publiczny urzędu zostaje opu­bli­ko­wany na ser­we­rze kluczy;
  3. Iden­ty­fi­ka­tor odci­sku klu­cza publicz­nego zostaje opu­bli­ko­wany na stro­nie urzędu;
  4. Ser­wer pod­pi­suje dotych­czas pod­pi­sane klu­cze publiczne oby­wa­teli za pomocą nowego klu­cza pry­wat­nego urzędu, udzie­la­jąc im peł­nego zaufania;
  5. Ser­wer unie­waż­nia dotych­czas uży­wany klucz publiczny urzędu za pomocą jego klu­cza pry­wat­nego, jako powód poda­jąc zastą­pie­nie go nowym kluczem;

Różnice w stosunku do stanu obecnego

  1. Koszty utrzy­ma­nia infra­struk­tury są prak­tycz­nie zerowe;
  2. Fizyczny koszt uzy­ska­nia wzoru pod­pisu przez oby­wa­tela jest zerowy;
  3. Nakład urzędu w celu przy­ję­cia bądź unie­waż­nie­nia wzoru pod­pisu jest minimalny;
  4. Forma ta nie fawo­ry­zuje żadnych pod­mio­tów gospodarczych;
  5. Całość działa rów­nież poza plat­formą Windows;
  6. Sto­sowne apli­ka­cje klienc­kie można przy­go­to­wać w ciągu jed­nego wie­czoru, w dowol­nym języku pro­gra­mo­wa­nia i nie wymaga to milio­no­wych przetargów;
  7. Wiele innych ser­wi­sów (nie tylko pań­stwo­wych) może użyć klu­czy pod­pi­sa­nych urzę­dowo choćby w celu wery­fi­ka­cji reje­stru­ją­cych się użyt­kow­ni­ków (ser­wis nie dostaje żadnych infor­ma­cji o oby­wa­telu poza jego imie­niem i nazwi­skiem, ale zaufa­nie urzędu gwa­ran­tuje, że organy ściga­nia są w sta­nie — na pod­sta­wie odci­sku klu­cza — usta­lić toż­sa­mość podejrzanego);
  8. Update: Pozwala pod­pi­sać ten sam doku­ment dowol­nej licz­bie osób;