Przypowieść o osobomiesiącu

Szkoda, że do niektórych wciąż nie dotarło, że wydajność i szybkość zespołu nie jest funkcją liniową jego liczebności. Jeśli zatem na tydzień przed deadlinem zarząd postanowi ci przydzielić pomocnika, wydrukuj i zawieś sobie nad biurkiem poniższą łamigłówkę dla managerów:

Rozważmy parę kurierów, Jasia i Małgosię, którzy kursują z przesyłkami pomiędzy miastami A i B. Jaś z miasta A do miasta B biegnie dwa dni, Małgosia na pokonanie tej samej trasy potrzebuje trzech dni. Dla uproszczenia zakładamy, że zachowują stałą prędkość w czasie całej doby. Jak zatem zmieni się prędkość Jasia i czas jego podróży, jeśli:

  1. po czasie jednego dnia śladem Jasia ruszy Małgosia?
  2. po czasie jednego dnia Małgosia wyruszy z miasta B w stronę miasta A?

Bazując na wcześniejszych obliczeniach i zakładając, że nie wydarzy się pierdolony cud, opisz swoimi słowami cel przydzielania dodatkowych pracowników na tak późnym etapie realizacji. Postaraj się użyć następujących zwrotów: planowanie cyklu życia projektu, raportowanie postępów, musiałem kryć własną dupę, zrobiłem co mogłem, a teraz będzie na nich.

6 myśli nt. „Przypowieść o osobomiesiącu

  1. Uhm, jak bym o tym nie myślał, to Jaś nie dobiegnie później przez to, że goni go Małgosia (chyba że Małgosia jest wyjątkowo atrakcyjna. Jednak nawet jakby była, to zgodnie z przyjętym założeniem prędkość jest stała, więc Jaś nie może zaczaić się na nią w krzakach ze ściereczką nasączoną chloroformem). Z kolei prawo Brooksa mówi, że dodawanie osób do spóźnionego projektu sprawia, że jest bardziej spóźniony. Ergo przypowieść jest popsuta. QED.

  2. Tu nie chodzi tylko o opóźnianie projektu, ale przede wszystkim o durną wiarę w to, że coś się przyspieszy. Nie zawsze projekt się opóźni, dlatego są dwie opcje dla Małgosi.

  3. A manager went to the master programmer and showed him the requirements document for a new application. The manager asked the master: „How long will it take to design this system if I assign five programmers to it?”

    „It will take one year,” said the master promptly.

    „But we need this system immediately or even sooner! How long will it take if I assign ten programmers to it?”

    The master programmer frowned. „In that case, it will take two years.”

    „And what if I assign a hundred programmers to it?”

    The master programmer shrugged. „Then the design will never be completed,” he said.
    – Tao of Programming, 3.4

  4. Wynik błędnego myślenia o oprogramowaniu jak o tradycyjnym produkcie (np. o puszce fasoli). Jak chcemy zamiast 10000 produkować 20000 puszek fasoli na miesiąc – podwoimy ilość pracowników i maszyn. Jak chcemy te 10000 puszek fasoli wyprodukować w dwa tygodnia – podwójmy ilość pracowników i maszyn.
    Jeszcze długo będziemy z powody takiego podejścia cierpieć i fundować sobie wrzody.

  5. Szowinistyczna bajka!

    Przy okazji rozmyślania o Małgosi szybszej od Jasia warto sie zastanowić czy to jednak nie zadziała pozytywnie w przypadku gdy do spóźnionego projektu nad którym pracuje 2 junior programmersów dodamy 2 senior programmersów. (nie dyskutuje z ogólnie znaną zasadą, tylko gdybam)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>