Przypowieść o osobomiesiącu

Szkoda, że do nie­których wciąż nie dotarło, że wydaj­ność i szyb­kość zespołu nie jest funk­cją liniową jego liczeb­no­ści. Jeśli zatem na tydzień przed deadlinem zarząd postanowi ci przy­dzielić pomoc­nika, wydrukuj i zawieś sobie nad biur­kiem poniż­szą łamigłówkę dla managerów:

Roz­ważmy parę kurierów, Jasia i Mał­gosię, którzy kur­sują z prze­sył­kami pomiędzy miastami A i B. Jaś z miasta A do miasta B biegnie dwa dni, Mał­gosia na pokonanie tej samej trasy potrzebuje trzech dni. Dla uprosz­czenia zakładamy, że zachowują stałą pręd­kość w czasie całej doby. Jak zatem zmieni się pręd­kość Jasia i czas jego podróży, jeśli:

  1. po czasie jed­nego dnia śladem Jasia ruszy Małgosia?
  2. po czasie jed­nego dnia Mał­gosia wyruszy z miasta B w stronę miasta A?

Bazując na wcześniej­szych obliczeniach i zakładając, że nie wydarzy się pier­dolony cud, opisz swoimi słowami cel przy­dzielania dodat­kowych pracow­ników na tak póź­nym etapie realizacji. Postaraj się użyć następujących zwrotów: planowanie cyklu życia projektu, rapor­towanie postępów, musiałem kryć własną dupę, zrobiłem co mogłem, a teraz będzie na nich.

6 Responses to “Przypowieść o osobomiesiącu”


  • Uhm, jak bym o tym nie myślał, to Jaś nie dobiegnie póź­niej przez to, że goni go Mał­gosia (chyba że Mał­gosia jest wyjąt­kowo atrak­cyjna. Jed­nak nawet jakby była, to zgod­nie z przyjętym założeniem pręd­kość jest stała, więc Jaś nie może zaczaić się na nią w krzakach ze ściereczką nasączoną chlorofor­mem). Z kolei prawo Brooksa mówi, że dodawanie osób do spóź­nionego projektu sprawia, że jest bar­dziej spóź­niony. Ergo przy­powieść jest popsuta. QED.

  • adding man­power to a late software project makes it later”?

  • Tu nie chodzi tylko o opóź­nianie projektu, ale przede wszyst­kim o durną wiarę w to, że coś się przy­spieszy. Nie zawsze projekt się opóźni, dlatego są dwie opcje dla Małgosi.

  • A manager went to the master program­mer and showed him the requirements document for a new application. The manager asked the master: „How long will it take to design this sys­tem if I assign five program­mers to it?”

    It will take one year,” said the master promptly.

    But we need this sys­tem immediately or even sooner! How long will it take if I assign ten program­mers to it?”

    The master program­mer frow­ned. „In that case, it will take two years.”

    And what if I assign a hun­dred program­mers to it?”

    The master program­mer shrug­ged. „Then the design will never be com­pleted,” he said.
    – Tao of Program­ming, 3.4

  • Wynik błęd­nego myślenia o oprogramowaniu jak o tradycyj­nym produk­cie (np. o puszce fasoli). Jak chcemy zamiast 10000 produkować 20000 puszek fasoli na miesiąc — podwoimy ilość pracow­ników i maszyn. Jak chcemy te 10000 puszek fasoli wyprodukować w dwa tygo­dnia — pod­wójmy ilość pracow­ników i maszyn.
    Jesz­cze długo będziemy z powody takiego podej­ścia cier­pieć i fun­dować sobie wrzody.

  • Szowinistyczna bajka!

    Przy okazji roz­myślania o Mał­gosi szyb­szej od Jasia warto sie zastanowić czy to jed­nak nie zadziała pozytyw­nie w przy­padku gdy do spóź­nionego projektu nad którym pracuje 2 junior program­mer­sów dodamy 2 senior program­mer­sów. (nie dys­kutuje z ogól­nie znaną zasadą, tylko gdybam)

Leave a Reply